Jak w temaaacie nooo…  Se tak pomyslalem kurwa ze no ja pierdole, nie wiem co robic, no normalnie no wczesniej juz na poczatku wakacji taka liste sobie zrobilem nie, i tam mam wypisane takie rzeczy co moge robic jak nie wiem co robic. No i tak se akurat nie wiedzialem co robic to patrze na ta liste, a tam co kurwa? Nic! Same jakies takie kurwa bezsensu pierdoly co mi sie ich nie chce robic. Takie ze kurwa chyba na poczekaniu bym se juz lepsze wymyslil niz na tej liscie powypisywalem kurwa w pocie kurwa czola. No i se tak wlasnie na poczekaniu wymyslilem ze zaloze bloga! Ale to tez chuj strzelil, bo se przypomnialem se ze ja przeciez juz mam bloga. No to z kolei taki lepszy troche pomysl mi przyszedl do glowy, ze wejde na tego bloga to se popatrze czy Rafal czegos se nie napisal nowego czy cos kurwa. No. I jak juz weszlem, to patrze ze tam to normalnie ciut nie moja lista, takie pierdoly. Rafal cos o kranie, kuurwa, ze ja kurwa nic nie rozumiem o co mu chodzi kurwa, a sie tylko zestresowalem i nie wiem teraz czy tam mozna wchodzic do tej lazienki czy nie, i ja kran przeciez w czerwcu czyscilem kurwa, a tam ktos juz ze my nie myjemy i  w ogole kurwa. Jeszcze weszlem w te takie ostatnie komentarze no to ja pierdole. Zip jakiegos dopierdolil chyba ze 300 slow, no jak na jakies FC kurwa normalnie, no i sie pytam KTO CI TO KURWA BEDZIE CZYTAL jeden kurwa z drugim co??

When you see it, you’ll shit bricks. Od momentu jak sobie to uświadomiłem, trochę boję się wchodzić do łazienki

Postanowiłem (bez wiedzy Urbana,  ale zgodził się ex-post) uruchomić na blogasku nową serię – “Dude seriously, wtf?”.  Będziemy w niej opisywać co się tam dzieje panie w internecie śmiesznego. Takie jest założenie, ale pewnie jak zwykle wszystko się pójdzie. W każdym razie na dobry początek Keyboard Cat!

Kotek sam w sobie już dawno stał się internetową gwiazdą. Teraz film z jego udziałem posłużył do stworzenia nowego masowego ruchu w internecie. Zaserwuję Wam drodzy czytelnicy jeden z moich ulubionych “Play him off… “

Więcej na stronie: http://playhimoffkeyboardcat.com/

Natomiast tutaj nudny wywiad z kolesiem, który to chyba zainicjował. Zamiast tego obejrzycie sobie lepiej kilka innych kibord katów!

Jako że słyszy się ostatnio pogłoski jakoby blog umarł i żyć przestał umieszczam na dowód jego żywota film, który pogłoski łacno i z gracją dementuje:

Drodzy Czytelnicy! Jako ze dawno nie pisalem na Prusaczej Norze nic smiesznego ani mądrego, postanowilem ze podtrzymam tradycję i opublikuję dziś coś pięknego i niebanalnego. Będzie to wiersz. Tak tak! WIERSZ! Ale nie jakas idiotyczna rymowanka jak te, którymi zwykł nas raczyć Mickiewicz albo Rafal. Skąd ten pomysł pytacie? Uczestniczyłem dziś rano w zajęciach z literatury anglojęzycznej. Jak zwykle omawialiśmy jakieś pierdy i nagle wpadłem na pomysł, żeby samemu coś takiego stworzyć. Z pomocą przyszły mi slajdy pani doktor o życiorysie i poezji tego bubka co to o nim rozprawialiśmy – pełne mądrych, aczkolwiek trudnych do zrozumienia zbitek słów. Wychwytując i zapisując w kolumnie te najfajniej brzmiące, bez ingerowania kolejność wersów tudzież porządek wyrazów, w ciągu 5 minut udało mi się wygenerować ciężki w odbiorze, emanujący tajemniczością i niepokojem, opowiadający nie-do-końca-wiem-o-czym, ale całkiem spójny tekst. Mam nadzieję że każdy z Was będzie w stanie odnieść go do własnej rzeczywistości, być może dzielicie z podmiotem lirycznym dręczące poczucie lęku lub potrzebę odpowiedzi na odwieczne pytania nękające ludzkość. Może tak jak on żyjecie w ciągłym rozdarciu, poszukujecie duchowego połączenia z transcendentnymi bytami, a jednocześnie se myślicie co to sie stanie jak sie już połączycie i będzie chujowo. Zapraszam do wspólnych przemyśleń i dyskusji na temat “co autor miał na myśli”. A w ogóle to taki bardziej tekst piosenki metalowej jest (lub raczej progresywno-metalowej, ze względu na nieregularną ilość wersów) niż wiersz i to fajniej brzmi wygrołlowane.

*   *   *   *   *

“Spiritual Nonsense”

Subsequently appearing
A vision, revisited vision!
History and occult
in juxtaposition of symbols.

Received messages from ghosts
In which this reality
may be conveyed.
Its arbitrary nature…

The possibility of conveyance
of meanings even more questionable.

Deprive symbol of its meanings!

The world of images
- a lake you cannot reach
unless your mind is open.

Be able to recapture
hundreds of elemental particles
through centuries changing
every single sound,
the omnisensual intense world.

*   *   *   *   *

Witajcie. Ten post jest pisany, gdyż mi się nie chce (i tutaj pytanie do was drodzy czytelnicy – czy w tym wyrażeniu słowo “chce” powinno być napisane z literką “ę”?). A jak mi się nie chce to zaczynam myśleć. Zazwyczaj nie o tym, o czym aktualnie powinienem. Piszę to, gdyż właśnie moimi przemyśleniami chciałbym się teraz z Wami podzielić. Otóż w dzisiejszych czasach dużo uwagi poświęca się takim chorobom jak dysleksja, dysgrafia czy ADHD. Moim jednak skromnym zdaniem chorobą, jakże z resztą ważną, którą bezlitośnie się pomija jest lenistwo. Pomyślmy przecież o ludziach leniwych jako o ludziach z poważnym zaburzeniem psychicznym. Ale nie zatrzymujmy się tylko na tym. Pomyślmy jak ciężko takim ludziom, z natury leniwym, żyć w dzisiejszym świecie. Weźmy takiego człowieka, któremu zawsze się chce. Jakież on ma lekkie i wspaniałe życie! Gdzie się nie ruszysz: “zrób to”, “zrób tamto”. Taki wiecznie chętny człowiek musi przeżywać ciągłą, niekończącą się euforię, taki wieczny mentalny orgazm.

Spójrzmy natomiast na taki świat oczami człowieka leniwego. Co on przeżywa! Na każdym kroku napotyka sięna coś, co jest kompletnie niezgodne z jego naturą – musi coś robić. Taki człowiek wtedy cierpi. Bardzo cierpi. Cierpi on tym bardziej, gdyż zwykle musi on robić rzeczy, których nienawidzi, czyli w zasadzie cokolwiek.

Moi drodzy. Spójrzmy wreszcie prawdzie w oczy, nie odwracajmy twarzy i  nie udawajmy, że nie ma żadnego problemu – lenistwo, to prawdziwa, nieuleczalna i cieżka choroba. Zaakceptujmy zatem ludzi dotkniętych tym smutnym schorzeniem i pozwólmy im żyć na ich sposób, jedyny, w jakim mogą być szczęśliwi.

Tak tak, moi drodzy, prusacza żyje i ma się całkiem nieźle! Trochę czasu nas tu nie było, ale to nie znaczy, że skończyliśmy. Jako zadośćuczynienie za tak długi czas posuchy, prezentujemy kolejną soczystą, ociekającą whisky notkę. Ale zanim notka, czas dla naszych sponsorów, którymi dzisiaj są literka “D” jak Dżudi oraz liczba 28. Nie pytajcie dlaczego. Po prostu liczba 28, a jeżeli ktoś ma z tym problem, to.. Ekhm.  Wróćmy do notki. Otóż dzięki Dżudi, możemy od pewnego czasu cieszyć się z Urbanem przeniesamowitymi kostkami lodowymi w kształcie gitar!:

Gitary lodowe

Urban ze swoim nowym Jazz Basem

Między innymi one zainspirowały nas do:

Whiskey

O tym, co było potem pisać nie będę. Dalszy ciąg możecie dopowiedzieć sobie sami. Aby jednak trochę ułatwić Wam sprawę zapodaję 2 piosenki:

Do następnej notki!

Znalazłem kartkę, co sobie z Urbanem żeśmy zapisali nasze rymowanki-zasypianki. Chciałem Wam teraz nasi drodzy czytelnicy zaserwować kilka wybranych rymowanek, jako przedsmak większego dzieła, które z pewnością kiedyś z Urbanem popełnimy.

Rafał pędrak jest łonowy
Z ch*jem zmienił się na głowy

Ch*uj twój wcale nie jest jędrny
Bo nie jesteś Jimi Hendrix

Budyń z krówekma smak tofi
Ty nie jesteś Majkel Skofild

Rafał pasek ma szczerbaty
I hoduje w dupie kwiaty

Michał paska nie ma wcale
Za to w dupie ma robale

Nie robale a owsiki
Zrobią ci dziś fiki-miki

Sperma z mordy ci się leje
Żaden z ciebie jest John Mayer

Rafał, Rafał zgodny chłopak
Ch*j mu w dupę i na opak

Urbanowi z gry na basie
Wyszły krosty na.. kończynach
Grać ponownie nie zaczyna.
(Ta zwrotka w oryginale brzmiała trochę inaczej)

To tyle na dzisiaj. I w ogóle to apeluje o komentarze. Bo wszyscy czytają i że w ogóle fajnie jest a jak przyjdzie co do czego, to nikt nie skomentuje. Nikt. Ku**a no.. Ehh..

Zainspirowany postem Rafala postanowilem nieco ubarwnić tą smutną więzienną  rzeczywistość naszego przyjaciela Majkela Skotfilda. Cieszę się że chociaż tyle mogę dla niego zrobić aby na chwilę oderwał się od problemów codziennego życia, których ma przecież niemało (zawsze coś, chciałoby się rzec, zawsze kurwa coś!).

Ponadto pragnę podzielić się z Wami, drodzy czytelnicy, moim odkryciem. Zainteresowany pochodzeniem pseudonimu Pana Bagwella wszcząłem prywatne śledztwo, którego wyniki przedstawiam poniżej:

t baged:

1. When someone has plopped their testicles on another person’s face. (PATRZ: RYC. 2)
Steve t baged Ted because he was passed out drunk.

2. the act of putting your balls in someones mouth
Kid 1 “yo I just t baged Chris Tracy and he woke up and broke my fingers”
Kid 2 “sucks…”

3. to dip male balls in a girls mouth!
i t baged my girlfriend last night!

4. 1-Disgruntled Male Cooks dip their sac in what ever food they have to remake because some moronic guest doesn’t know what they want or what they are talking about.
2- cooks whom flavor their collegues/bosses drinks with their sac.
I just t baged this guys soup. He’s a real jerk.

BIBLIOGRAFIA:

http://www.urbandictionary.com/define.php?term=t%20baged

Do napisania tego posta skłoniły nas z Urbanem przede wszystkim 2 fakty. Otóż skończyły nam się prizonbrejki do oglądania a jakoś nie zanosi się na to, ażeby nowe pokazały się w jakimś zawrotnym tempie. Ponadto zgubiłem byłem kartkę, gdzie zapisałem se nasze z Urbanem obelgi, którymi sie z zapałem obsypywaliśmy przedwczoraj. Przepełniony zatem goryczą i bezsilnością i słuchając w tle Johna Mayera zamieszczam na osłodzenie nam i Wam, nasi drodzy czytelnicy kilka zdjęć z naszego ulubionego i znanego wszystkim serialu!

Wentworth najpierw robi

Wentworth w czapce, spodniach i skarpetach

Wentworth Miller w kapeluszu od Gucciego z pięknymi meksykańskimi fankami

Wentworth Miller; Czyż nie pięknie wygląda z włosami?

Wentworth w młodości

Dominic Purcell w wersji białakoszulaiżel

Burrows w wersji Elvis

Nieznany wątek z serialu

Sucre z prześlicznymi loczkami

Fernando Sucre w reklamie Colgate

Kolejny nieznany wątek z serialu